Jacek Boroń (ur. 2 września 1957 w Żywcu) – polski polityk, działacz Unii Polityki Realnej.

Uczęszczał do szkoły w Myśliborzu. Na studia w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie dostał się bez egzaminów dzięki dobrym wynikom w nauce. Podczas nauki działał w Studenckim Komitecie Solidarności, za co w ramach represji został skreślony z listy studentów pierwszego roku. Po zdaniu egzaminu do Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni, został współzałożycielem i przewodniczącym Niezależnego Zrzeszenia Studentów^[1], które działało aż do stanu wojennego. Po stłumieniu strajku w Stoczni Gdańskiej, został aresztowany^[2] (16 listopada 1981) a następnie internowany. Wyrzucono go także z IV roku studiów.

Wyemigrował do Stanów Zjednoczonych (14 października 1983). Pracował fizycznie na Brooklynie (Nowy Jork) jako robotnik w fabryce dywanów, a później jako kierownik budowy. Poza tym podjął studia magisterskie na Stanowym Uniwersytecie Nowojorskim – Akademia Morska w specjalności zarządzania transportem morskim. Prowadził działalność gospodarczą: w 1985 założył firmę taksówkarską, w 1990 został współwłaścicielem polskiego programu telewizyjnego oraz założył własną firmę, zajmującą się doradztwem finansowym.

Działał w UPR od jej założenia. W kwietniu 2005 został Członkiem Sygnatariuszem UPR. 4 czerwca 2005 został prezesem partii. Został na krótko odsunięty ze stanowiska 19 czerwca decyzją partyjnego Sądu Naczelnego, lecz 2 lipca Konwektykl UPR ponownie wybrał go na prezesa (lub jak twierdzą inni: zatwierdził wybór z 4 czerwca). 19 listopada złożył dymisję ze stanowiska prezesa.

Żonaty od 1988 (jego żona jest Polką), ma dwoje dzieci: syna i córkę. Nie występował o obywatelstwo amerykańskie.

[edytuj] Przypisy

1. ↑ "Karnawał Solidarności" 1980-81 w Szkole Morskiej
2. ↑ Stan wojenny w WSM - represje wobec pracowników i studentów