Jacek Gmoch
| Jacek Gmoch | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Jacek Gmoch | |
| Data i miejsce urodzenia |
13 stycznia 1939 Skierbieszów, Polska |
|
| Pseudonim | "Szczęka", "Tytus", "Szuflada" | |
| Pozycja | napastnik, pomocnik, obrońca | |
| Wzrost | 179 cm | |
| Masa ciała | 73 kg | |
| Kariera piłkarska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| ?-1959 1960-1968 |
Znicz Pruszków Legia Warszawa |
190 (11) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1962-1968 | Reprezentacja Polski | 29 (0) |
Jacek Wojciech Gmoch (ur. 13 stycznia 1939 w Pruszkowie) – polski piłkarz, trener i działacz sportowy, selekcjoner reprezentacji Polski.
Z wykształcenia inżynier komunikacji, absolwent Technikum Budowlanego nr.1 przy ulicy Górnoślaskiej i Politechniki Warszawskiej. Jako piłkarz występował najczęściej na obronie, na pozycji stopera. Pierwszym klubem w jego karierze był Znicz Pruszków, skąd na kilka lat trafił do Legii Warszawa. W barwach warszawskiej drużyny występował w latach 1960-1968, zdobywając dwukrotnie Puchar Polski (1964 i 1966) oraz przyczyniając się do zdobycia Mistrzostwa Polski w 1969 (2 pierwsze mecze sezonu 1968/1969). W reprezentacji Polski wystąpił 29 razy (1962-1968). Zmuszony zakończyć karierę piłkarską z powodu kontuzji doznanej w meczu towarzyskim.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę jako trener. Zaczynał jako asystent Edmunda Zientary w Legii (1969-1971). Później współpracował z kadrą narodową jako asystent Kazimierza Górskiego (1971-1974). Był twórcą tzw. banku informacji. Następnie prowadził w USA polonijną drużynę Polish Eagles Philadelphia.
W sierpniu 1976 został następcą Kazimierza Górskiego na stanowisku selekcjonera reprezentacji Polski. Awansował do finałów Mistrzostw Świata w Argentynie w 1978. We wrześniu 1978 po uznanym za nieudany (miejsce 5.-8., przestrzelony karny Deyny w meczu z Argentyną) występie drużyny narodowej na Mistrzostwach Świata podał się do dymisji.
W następnych latach pracował za granicą. W 1979 prowadził norweski Skeid Oslo. Później przez wiele lat trenował drużyny greckie: Yannina (1979-1981), Apollon Ateny (1981-1982), Larisa (1982-1983, wicemistrzostwo Grecji 1983), Panathinaikos Ateny (1983-1985, mistrzostwo Grecji 1984, wicemistrzostwo 1985, 1/2 finału Pucharu Mistrzów), AEK Ateny (1985-1986), ponownie Larisa (1986-1988, mistrzostwo Grecji 1988), Olympiakos Pireus (1988-1989, wicemistrzostwo Grecji 1989), znów Larisa (1993-1994), Athinaikos Ateny (1994-1995), Ethnikos Pireus (1995-1996), Ionikos Pireus (1997-1998), Kavala (1998-1999), Panionios Ateny (1999), ponownie Ionikos Pireus (2002-2003). Prowadził również cypryjski APOEL Nikozja.
Działacz sportowy, pełnił obowiązki attaché olimpijskiego polskiej reprezentacji olimpijskiej na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach w 2004. Działał również (jako wiceprezes i prezes zarządu) w CWKS Legia Warszawa (mniejszościowy udziałowiec Legii Warszawa).
Od kilku lat pracuje jako telewizyjny komentator sportowy.
Współautor (wspólnie z Tadeuszem Olszańskim) książki Alchemia futbolu.
[edytuj] Linki zewnętrzne
1 Tomaszewski • 2 Mazur • 3 Maculewicz • 4 Szymanowski • 5 Nawałka • 6 Gorgoń • 7 Iwan • 8 Kasperczak • 9 Żmuda • 10 Rudy • 11 Masztaler • 12 Deyna • 13 Kupcewicz • 14 Justek • 15 Kusto • 16 Lato • 17 Szarmach • 18 Boniek • 19 Lubański • 20 Wójcicki • 21 Kukla • 22 Kostrzewa • Trener: Gmoch
Kazimierz Górski • Jacek Gmoch • Ryszard Kulesza • Waldemar Obrębski • Antoni Piechniczek • Wojciech Łazarek • Andrzej Strejlau • Lesław Ćmikiewicz • Henryk Apostel • Władysław Stachurski • Antoni Piechniczek • Krzysztof Pawlak • Janusz Wójcik • Jerzy Engel • Zbigniew Boniek • Paweł Janas • Leo Beenhakker
* Pełna lista selekcjonerów kadry znajduje się tutaj.