Jacek Kacprzak
| Jacek Kacprzak | ||
| Imię i nazwisko | Jacek Kacprzak | |
| Data i miejsce urodzenia |
23 grudnia 1970 Białobrzegi, Polska |
|
| Pseudonim | Kacper | |
| Pozycja | pomocnik | |
Jacek Kacprzak (ur. 23 grudnia 1970 w Białobrzegach) - polski piłkarz, pomocnik, reprezentant Polski juniorów, potem trener. Jako zawodnik na boisku mierzył 174 cm i ważył od 68 do 78 kg.
[edytuj] Kariera piłkarska
Karierę zawodniczą rozpoczynał w wieku 16 lat w Pilicy Białobrzegi. Jako utalentowany gracz w 1987 roku przeszedł do Radomiaka Radom. W 1989 roku jako gracz "zielonych" wywalczył brązowy medal mistrzostw Polski juniorów. Po sezonie 1990/1991 podpisał kontrakt z Legią Warszawa, grającą wówczas w ekstraklasie. W I lidze zadebiutował 27 lipca 1991 roku w domowym meczu warszawiaków przeciwko krakowskiemu Hutnikowi. W rozgrywkach o mistrzostwo Polski 1991/1992 Kacprzak z drużyną zajął 10. miejsce. W owym sezonie rozegrał 32 spotkania ligowe, strzelając trzy bramki. Potem, 1992/1993, wywalczył z zespołem wicemistrzostwo kraju. W związku z nigdy nieudowodnionymi podejrzeniami o niesportową postawę w trakcie gier drużyna z Warszawy nie objęła tytułu mistrza Polski oraz została wycofana z rozgrywek europejskich. W tym sezonie Kacprzak wystąpił w lidze w 26 meczach i umieścił dwa razy piłkę w siatce rywala. W 1993 roku pozostał w Warszawie, by bronić barw miejscowej I-ligowej Polonii. Z tym zespołem zanotował spadek z ligi. Opuścił "Czarne koszule" i wrócił do Legii. W sezonie 1994/1995 wywalczył z drużyną mistrzostwo kraju, puchar krajowy i superpuchar. Rok później z Legią przystępował do Ligi Mistrzów, gdzie wystąpił w jednym spotkaniu. W 1996 roku ponownie zdobył z klubem wicemistrzostwo Polski, biorąc udział w czterech meczach i strzelając jednego gola. W następnych rozgrywkach ekstraklasy (1996/1997) sięgnął z zespołem po puchar krajowy, a rok później po superpuchar. Potem wyjechał do Grecji, by reprezentować brawy AE Larisa oraz Panaitolikós GFS. Jesienią sezonu 1999/2000 grał duńskim I-ligowym Århus GF. W tym klubie rozegrał sześć spotkań i strzelił jedną bramkę. W 2000 roku wrócił do Polski, gdzie występował w Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski. Dla owej drużyny osiem zdobył bramek w ekstraklasie. Potem grał w klubach: Radomiak, Górnik Polkowice, Stasiak Opoczno. Następnie ponownie reprezentował batwy klubu z Radomia. Po dwóch sezonach spędzonych na zapleczu ekstraklasy z radomianami spadł do III ligi. Obecnie zawodnik Pilicy Białobrzegi, w której pełni rolę grającego szkoleniowca.
[edytuj] Kariera trenerska
W kwietniu 2007 roku, jako zawodnik III-ligowego Radomiaka, odebrał dyplom trenerski drugiej klasy. Zmagał się z kontuzją kolana i nie mógł trenować. W walce o II ligę po przegranym spotkaniu radomian z wiceliderem, Concordią Piotrków trybunalski, przejął funkcję po Józefie Antoniaku I trenera zespołu. Jego grającym asystentem został kapitan - Zbigniew Wachowicz. Zaliczył udany debiut, gdyż jego podopieczni na własnym stadionie pokonali Olimpię Elbląg 2:0. Po ostatnim spotkaniu ligowym zakończył pracę w Radomiaku, a piłkarze pozostali w |III lidze, plasując się na 7. miejscu.